•  981 806 528 & 670 594 685 info@coralia.gal

Martiño Noriega,
candidato á Alcaldía por Compostela Aberta

«Algúns viven instalados na melancolía dun pasado que non vai volver»

Martiño Noriega

150 150 CORALIA

Quen gobernou Santiago os últimos catro anos aposta por repetir á fronte de Raxoi para tratar de avanzar no proceso «rupturista» desde o eido local, e completar proxectos que quedaron no tinteiro. Martiño Noriega (A Coruña, 1975) afirma que «a cidade está nunha mellor posición» e amósase «orgulloso» do traballo realizado durante o seu mandato.

«Na medida que as lecturas de parte se impoñen ás do conxunto e a diversidade se vai esvaendo, a xente vaise desmarcando do espazo. Por iso, nós en Santiago preservámolo polo convencemento e polo reto de ter que gobernar a capital do país, e iso creo que é o que nos pode dar opcións para pechar o traballo nun segundo mandato»

Entrevista de VALERIA PEREIRAS
Fotografía de ALFREDO IGLESIAS

Pregúntoche polos resultados das pasadas Xerais. Nin ti nin tampouco o alcalde da Coruña destes o voso apoio a ningunha opción. Terías tomado esta mesma decisión despois de coñecer os resultados?
Eu os resultados das Xerais agardaba que foran os que foron. A posición non estaba prefixada polo que saíra, senón por preservar o espazo local como espazo unitario de homes e mulleres que teñen claro cales son as prioridades nestes momentos, que non é outra que tentar pechar un intenso traballo de catro anos nun segundo mandato. Máis alá de que cadaquén poida intuír onde nos podemos situar a título individual, o que me interesaba era darlle prioridade ao espazo local como espazo de unidade no que poder disputar hexemonías e estar en posición de revalidar o goberno. Esa é unha aportación que desde o local tamén se pode facer no espazo galego, e como aí non se daba pareceume o máis acaído.

En Marea obtivo uns resultados moi pobres e quedou fóra das Cortes. Ti pensas que a marca está amortizada ou que hai marxe para recuperar ese autodenominado espazo de ruptura?
O espazo de ruptura, que veu construíndose desde 2011 coa aparición de AGE e que foi evolucionando, é un espazo que vai máis alá dos nominalismos ou das etiquetas. É un espazo que permite a maridaxe de xente sen adscrición partidaria con xente soberanista, federalista, con plataformas cidadáns… Un espazo concibido como resposta a unha demanda da sociedade que entendía que nel podía reflectirse para cambiar o estado das cousas. Para ser un espazo de transformación ten que ser capaz de entenderse desde a diversidade e desde a unidade, que son dous conceptos que non teñen por que ser antitéticos. Que aconteceu nos últimos anos? Que ao final, as posicións de parte primaron máis que a colectiva, que fora o que nos fixera acadar importantes cifras de representación no país. Na medida que as lecturas de parte se impoñen ás do conxunto e a diversidade se vai esvaendo, a xente vaise desmarcando do espazo. Por iso, nós en Santiago preservámolo polo convencemento e polo reto de ter que gobernar a capital do país, e iso creo que é o que nos pode dar opcións para pechar o traballo nun segundo mandato.

Unha vez que pase esta nova cita coas urnas, cres que Luís Villares debería dimitir?
Non vou entrar en valoracións nominais sobre as persoas nin sobre os movementos. Hai que entender que CA fixo un chamamento á unidade que foi malinterpretado. En base a iso, decidiu como organización local non participar nas Xerais aínda que deu liberdade aos seus cadros. Hai que ter en conta que eu son militante dun dos partidos do espazo de ruptura, como é Anova, que tamén decidiu non participar. Calquera debate que vaiamos a dar a futuro, e que será necesario dar, ten que adiarse até despois das municipais porque, se no seu momento fomos punta de lanza da ilusión agora sómolo da esperanza nas cidades. O que poida ser o espazo de ruptura popular no país pasa porque sexamos capaces de resistir este embate dos poderes fácticos e a capacidade de manter a gobernabilidade en cidades importantes do país.

E sería posible construír outro espazo, co nome En Marea ou con outro? Son moitas as voces que reclaman que se faga un esforzo e se aposte pola unidade para disputarlle tamén a Xunta a Feijóo o ano que vén.
Calquera opción de futuro debería fuxir da dicotomía de que só son posibles dúas vías, a nacionalista e soberanista pura ou a federalista. Nós o que estivemos ensaiando desde 2011 foi un espazo mestizo que era punto de encontro das dúas lecturas. O verdadeiro espazo de transformación, o que pode disputar hexemonías e o que non ten por que asumir un rol subalterno ao PSOE, é o que fomos construíndo estes anos. Outra cousa é que exista vontade ou a dispoñibilidade da xente para seguir a construír. Se isto non se dá parece que todos e todas estaremos abocados a volver á lectura clásica que estableceu unha liña vermella entre posicións federalistas e posicións soberanistas do país.

«Temos unha traxectoria de catro anos de Goberno na que houbo un alto grao de cumprimento pero, sobre todo, na que moitos proxectos, tanto nas grandes infraestruturas como nas políticas sociais ou nas culturais ou tamén na participativa ou nos modelos turísticos, cos principios de gobernanza e turismo, quedaron sementados para completar nun segundo mandato. Definimos unha liña de goberno»

«Houbo unha normalización da vida institucional que non é nada revolucionario, pero que vindo de onde viñamos era necesario. Aprobáronse todos os anos os orzamentos, agás este último. Captáronse máis de 20 millóns en fondos europeos para diferentes programas, liderando as cidades galegas en captación de fondos, e regularizouse a vida institucional. Que pasou estes últimos meses? Nomeadamente, o PSdeG coa chegada de Bugallo cambiou a estratexia e decidiu bloquear temas de cidade»

«Se a Bugallo lle preocupaba tanto a cidade, primeiro, onde estaba hai catro anos? E, segundo, por que hai pezas que se arrastran desde o pasado e non puidemos reorientar porque non houbo vontade de colaborar?»

Son moitos os retos aos que a cidade se enfronta os próximos catro anos, entre eles a organización dun Xacobeo ou definir o modelo de turismo que se quere. Por que debería ser CA quen os aborde?
Primeiro, porque temos unha traxectoria de catro anos de Goberno na que houbo un alto grao de cumprimento pero, sobre todo, na que moitos proxectos, tanto nas grandes infraestruturas como nas políticas sociais ou nas culturais ou tamén na participativa ou nos modelos turísticos, cos principios de gobernanza e turismo, quedaron sementados para completar nun segundo mandato. Definimos unha liña de goberno. Fixemos unha grande aposta polo social, duplicamos e mesmo triplicamos este gasto en moitas áreas, establecemos unha ordenanza básica cidadá para xente en risco de exclusión, multiplicamos bolsas de comedores, de material escolar… Houbo unha importante aposta polo social. Tamén por dinamizar a cidade e o seu tecido cultural tendo en conta que non todo comeza e remata no cultural na institución. Tamén se desbloquearon grandes infraestruturas que levaban anos sendo tema de debate na cidade, como a Intermodal, a variante de Aradas, conectividade de grandes viarios e outros que poden estar en camiño como o Orbital e a EDAR. Introducíronse mecanismos de participación tanto na dación de contas como nos orzamentos. Fíxose unha grande aposta tamén pola Compostela Verde. A cidade, a pesar do discurso apocalíptico de algúns, vén de tres anos de cifras récord en turismo e en chegada e nós, incluso con ese vento de cola, falamos da necesidade de gobernanza do turismo, de non romper o modelo de convivencia entre visitantes e veciños e a necesidade de introducir medidas reguladoras en cuestións sensibles como os pisos turísticos ou falar da taxa turística para socializar os beneficios que este modelo dá na cidade. Por que debera seguir CA? Cando falamos de futuro como oportunidade, se queremos un goberno ao servizo da cidade que siga o camiño que se comezou hai catro anos e teña a liberdade de non depender de grandes promotoras, nin de grandes contratas, nin de grandes medios de comunicación, esta é esa opción.

Mencionabas proxectos que se desbloquearon, hai outros que quedaron no tinteiro como a Finca do Espiño, o Peleteiro ou o Plan Especial. Van saír adiante se CA consegue gobernar? Tampouco fostes quen de aprobar os orzamentos deste ano…
Ese é o compromiso. Houbo unha normalización da vida institucional que non é nada revolucionario, pero que vindo de onde viñamos era necesario. Aprobáronse todos os anos os orzamentos, agás este último. Captáronse máis de 20 millóns en fondos europeos para diferentes programas, liderando as cidades galegas en captación de fondos, e regularizouse a vida institucional. Que pasou estes últimos meses? Nomeadamente, o PSdeG coa chegada de Bugallo cambiou a estratexia e decidiu bloquear temas de cidade. En principio, vendéusenos a súa chegada como a de alguén preocupado pola situación da cidade pero o que lle receitou foi paralización orzamentaria, do Plan Especial que levaba moito tempo de traballo, ou a paralización de determinadas accións na cidade que mencionabas que introducían mecanismos de racionalización. No caso de Peleteiro, diminuír as áreas comerciais, aumentar vivenda de protección oficial, aumentar equipamentos sociocomunitarios e veciñais, e no caso da Finca do Espiño acabar cun debate sobre edificabilidade abusiva alí. Pero curiosamente, tanto PSOE como PP compartiron un marco de dereitas no que pretenden especular a futuro con esas opcións. Por iso eu falaba de que o futuro unicamente pode ser entendido como unha oportunidade, e estes son bos exemplos. Se a Bugallo lle preocupaba tanto a cidade, primeiro, onde estaba hai catro anos? E, segundo, por que hai pezas que se arrastran desde o pasado e non puidemos reorientar porque non houbo vontade de colaborar? Aí está o reproche que eu podo facer.

Bugallo fala de parálise en Raxoi poñendo como exemplo o baixo nivel de execución no capítulo de investimentos.
Isto é un histórico da cidade.

Tamén Goretti Sanmartín o critica, comparándoo con cidades como Carballo cun investimento moito maior que A Coruña e Santiago xuntos.
Iso é facer lecturas de parte. Goretti como vicepresidenta da Deputación ten un nivel de execución no orzamento da institución similar ao de Santiago de Compostela. O Concello executa máis do 75% do orzamento, o que pasa é que no capítulo de investimentos, por determinados problemas estruturais do Concello, ten un histórico de baixo nivel de execución. Isto provoca que se perdan as obras? Non, moitas das que ían en orzamentos de hai un ou dous anos estanse a executar. Iso ten que ver cos ritmos administrativos, pero pasaba tamén cando Bugallo era alcalde, que o récord de execución o tivo algún ano en nivel de investimentos ao redor do 30%, que será máis ou menos a cifra que teñamos nós neste último exercicio. Polo tanto, eu creo que son lecturas interesadas.

«Se queremos un goberno ao servizo da cidade que siga o camiño que se comezou hai catro anos e teña a liberdade de non depender de grandes promotoras, nin de grandes contratas, nin de grandes medios de comunicación, esta é esa opción»

Dirías que a cidade está a recuperar o pulso perdido?
Todos os parámetros macroeconómicos da cidade son mellores que hai catro, oito anos, e iso non é só imputable ao Concello, pero tamén aportou. Algúns viven instalados na melancolía do pasado, un pasado que non vai volver, da burbulla inmobiliaria, de desenvolvemento urbanístico que non tivo en conta as necesidades sociais nin os perfís de equipamento nalgúns barrios que medraron descontroladamente, nun pasado que entendía a administración local como barra libre ou para novos ricos. Nós entendemos unha administración local cun urbanismo sostible e que dea resposta aos veciños para non ter que estar pagando déficits do urbanismo de hai anos. Sabemos que os recursos que había non van ser os que teremos, e hai neste momento unha taxa de reposición na administración que diminuíu o cadro de persoal e que nos obriga a facer máis con menos. Somos conscientes das dificultades, pero si que defendemos que a cidade está nunha nova etapa onde os parámetros de saúde son bos no cultural, no social, nos espazos verdes, nos parámetros económicos, na xeración de emprego… Os discursos apocalípticos no marco da dereita parece que son a moda aquí, pero eu creo que é retroalimentar un Matrix que eu non vivencio nos barrios nin na cidade.

O que a oposición non deixa de repetir é que non se cumpriron as expectativas que había depositadas en ti e no Goberno de CA. Eran, quizais, demasiado altas?
Iso vaino dicir a cidadanía. Ao mellor xa están poñendo a venda antes da ferida. Eu o que si podo dicir é que herdamos unha situación moi complicada, que hai catro anos, cando a cidade viña de tres alcaldes do PP e múltiples casos de corrupción, a Bugallo non lle doía Santiago. E hai oito anos, el e o seu modelo esgotado foi quen abriu a porta a unha persoa como Conde Roa, e nós non comprometemos grandes cousas porque sabiamos a situación da cidade. As expectativas que se puideran xerar foi pola ilusión, pero logo quen tivo que gobernar unha cidade nunha situación moi complicada e sen apenas apoios, puntuais, e moitas veces instalados na dinámica de El perro del hortelano, fomos nós con dez concelleiros e concelleiras e ninguén nos veu a botar unha man porque todo o mundo estaba a mirar para outro lado. Eu síntome moi orgulloso do traballo feito, a cidade nestes momentos está nunha mellor posición. Creo que se non o estivera algunha das outras persoas non terían volto a presentarse. E creo que ten que consolidar esta posición cun mandato a maiores e que non pode dar pasos para atrás. E logo, quen debe decidir se estivemos realmente ou non á altura e pedir un segundo mandato, son os veciños e veciñas. O que eles decidan, ben decidido estará.

«Hai catro anos, cando a cidade viña de tres alcaldes do PP e múltiples casos de corrupción, a Bugallo non lle doía Santiago. E hai oito anos, el e o seu modelo esgotado foi quen abriu a porta a unha persoa como Conde Roa, e nós non comprometemos grandes cousas porque sabiamos a situación da cidade»

Na lista coa que concorres repiten a maioría de concelleiros e concelleiras do goberno actual. Non é a lista que inicialmente propuxeches, finalmente sufriu modificacións por parte da militancia. Estás satisfeito con ela? É a túa idea formar un goberno de continuidade?
No proceso da lista, nós xogamos nun campo cunhas determinadas regras de xogo nas que se inclúe a participación. Fomos a única forza política que se someteu a un proceso de primarias e habendo unha lista de consenso no primeiro tramo, o normal era que a xente marcase as súas preferencias nela. Eu cando fago a proposta, sei que se hai 800 persoas que se anotaron para participar, e finalmente participaron máis de 550 veciños, pois a miña proposta era inicial e a definitiva a que eles decidiron. A xente entendeu que había que darlle un espazo de confianza a un grupo de persoas que traballou nunhas condicións moi adversas os catro anos e que accedeu á administración sen experiencia previa, agás no meu caso. O que decidiron os veciños e veciñas no proceso de participación, para min ben decidido está.

Como foi a relación co resto de forzas políticas durante este mandato, sobre todo coas da esquerda?
Unha das materias pendentes neste mandato é que o resto das forzas entendidas como progresistas no campo da esquerda da cidade deixen de defender as posicións de parte e decidan involucrarse nunha dinámica de cidade, e antepoñer os intereses da cidade aos seus asuntos partidarios. Eu ao longo deste mandato, no caso do PSOE xa non houbo opción porque sentiu como se se lle usurpara o seu espazo político na cidade e actuou dunha maneira moi resentida durante os catro anos, pero no do BNG tivo convites meus en distintos momentos para integrarse no Goberno, sobre todo despois de ter aprobado os orzamentos con votos favorables, e decidiu antepoñer estratexias de país a estratexias de sentido común na cidade. Eu non podo entender por que non hai ningún problema para gobernar co PSOE unha institución como a Deputación, pero hai moitos para entrar a facelo cunha candidatura municipalista nunha cidade. Ao final, cadaquén compra os marcos que quere. Eu aspiro a que isto cambie no seguinte mandato. Estamos, dalgunha maneira, mandatados para consolidar un espazo entendido como progresista amplo que hai catro anos representaba dezaseis concelleiros e concelleiras de vinte e cinco, e que neste proceso electoral poderían representar moitos máis.

En que escenario vos movedes? Que agardades destas eleccións?
De seguir a liderar ese espazo político. A iso aspiramos. E tendo claro que non imos facilitar a chegada do Partido Popular á institución. Iso non llo escoitei ao PSOE, supoño que por unha estratexia electoral, de que dalgunha maneira ten a esperanza de entrar no caladoiro de votos do PP. Votar a CA vai permitir seguir liderando un proceso de cambio na cidade e vai evitar, sempre, que o PP, por acción directa ou por omisión, estea presente no Goberno municipal.

No caso de non acadar a maioría suficiente para gobernar estaríades dispostos a buscar o pacto ou a coalición con quen?
Iso sería unha cuestión de debate de Compostela Aberta. Nós o que si garantimos é que nunca imos facilitar un goberno do PP. As fórmulas de gobernabilidade, ou de entrar ou de non ou de acordos puntuais eu creo que iso tería que dicilo o propio espazo político unha vez vistos os resultados. Pero nós aspiramos a que sexan os outros os que teñan que decidir se se integran ou dan apoios puntuais.

E vese Martiño Noriega noutro lugar que non sexa o Concello nos próximos catro anos?
Na Illa de Arousa. Pasar alí un curso escolar é o que necesito para recuperar folgos.

«Unha das materias pendentes neste mandato é que o resto das forzas entendidas como progresistas no campo da esquerda da cidade deixen de defender as posicións de parte e decidan involucrarse nunha dinámica de cidade, e antepoñer os intereses da cidade aos seus asuntos partidarios»

«Defendemos que a cidade está nunha nova etapa onde os parámetros de saúde son bos no cultural, no social, nos espazos verdes, nos parámetros económicos, na xeración de emprego... Os discursos apocalípticos no marco da dereita parece que son a moda aquí, pero eu creo que é retroalimentar un Matrix que eu non vivencio nos barrios nin na cidade»

Queres ollar outros contidos relevantes?

josé Bermúdez

Política de privacidade

Se consente a utilización de cookies, continúa navegando ou fai clic nalgún link entenderase que consinte a nosa política de cookies e, por tanto, a instalación das mesmas no seu equipo ou dispositivo.

Se vostede quere, pode cambiar a configuración de cookies en calquera momento, configurando o seu navegador para aceptar, ou non, as cookies que recibe ou para que o navegador o avise cando un servidor queira gardar unha cookie.

Esta web utiliza cookies.
error: Contido protexido